خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ – ۱۰۳ توبه

از اموالشان صدقه (زكات) بگير تا بدين وسيله آنان را پاك‌سازى و رشدشان دهى و بر آنان درود فرست (و دعا كن). زيرا دعاى تو، مايه‌ى آرامش آنان است و خداوند شنوا و داناست.

آيه در ماه رمضان سال دوّم هجرى در مدينه نازل شد و پيامبر فرمود: ندا دهند كه خداوند، زكات را نيز همچون نماز واجب ساخت. پس از يك سال نيز فرمان داد كه مسلمانان زكاتشان را بپردازند.

“عياشى ره از امام سجاد (ع) نقل نموده كه من ضامنم صدقه واقع نشود در دست بنده تا واقع شود در دست خدا و مراد از قول خداوند هو يقبل التّوبه عن عباده و يأخذ الصّدقات اين است و نيز از آن حضرت روايت شده است كه چون بسائل عطا مى‌فرمود دست او را مي­بوسيد عرض كردند چرا اينكار را مي­كنى فرمود براى آنكه صدقه واقع مي­شود در دست خدا پيش از دست بنده و هر چيزى ملكى موكلّ قبض دارد مگر صدقه كه در دست خدا واقع مي­شود راوى مي­گويد گمان مي­كنم او نان يا درهم را مي­بوسيد و در كافى و عياشى ره از امام صادق (ع) نقل نموده كه پدرم وقتى تصدّق مي­داد چيزي را مي­گذارد در دست سائل و بعد از او مي­گرفت و مي­بوسيد و مي­بوئيد آنرا و بسائل مسترد مي­فرمود.”

پ.ن. یارسول الله… طلا و نقره و شتر و گاو و گوسفند و گندم و جو و خرما و كشمش نداریم… کاش چیزی داشتیم که از ما بگیری… خیالِ داشتن خرده علمی هست که کاش زکاتش را بگیری و رشدمان بدهی… و دعامان کنی… دعای تو خوب است… به آرامش بعد از دعای تو سخت محتاجیم…

فهرست