در آیه‌ی معروف سوره‌ی مبارکه‌ی اعراف میفرماید: «الّذین یتّبعون الرّسول النّبیّ الأمّیّ الّذی یجدونه مکتوبا فی التّوراة و الانجیل یأمرهم بالمعروف و ینهاهم عن المنکر و یحلّ لهم الطّیّبات و یحرّم علیهم الخبائث و یضع عنهم اصرهم و الأغلال الّتی کانت علیهم».۱۵۷ اعراف

این واضح‌ترین آیه در قرآن برای آزادی است، که «اصر» را برمی­دارد. «اصر» آن طنابهائی است که به پایه‌ی خیمه می­بندند تا باد آن را نبرد؛ یعنی آن را متصل می­کند به زمین. «و لکنّه اخلد الی الأرض» ۱۷۶ اعراف. این اخلاد الی الأرض است. «اواصر» ما آن چیزهائی است که ما را می­چسباند به زمین، مانع پروازمان می­شود. «غل» هم که غل است دیگر، غل و زنجیر است؛ که پیغمبر آمده است غل و زنجیر را بردارد. در همین آیه، قبل از آنکه «یضع عنهم اصرهم و الأغلال الّتی کانت علیهم» را بگوید، می­گوید: «و یحلّ لهم الطّیّبات و یحرّم علیهم الخبائث». خب، حلال و حرام یعنی چه؟ حلال و حرام یعنی حد گذاشتن، منع کردن؛ ممنوعیت همراهش است. از وجود محدودیت و ممنوعیت در ذهنمان، هنگامی که راجع به آزادی بحث می­کنیم، اصلاً ابا نداشته باشیم.۱۳۹۱/۰۸/۲۳

بیانات رهبری در چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی

فهرست